Verlof

De laatste weken heb ik echt uitgekeken naar mijn zwangerschapsverlof. Eindelijk is het zo ver en heb ik inmiddels al 2 weken verlof.

De laatste weken voor mijn einddatum kreeg ik ieder half uur de vraag wanneer mijn laatste dag was. Ook al wilde ik zelf niet gaan aftellen dit werd me wel verplicht door al mijn patiënten. Het duurt dan lang voor het zover is.

De eerste week van mijn verlof vond ik heftig. Ik was jarig en kon het werk nog niet loslaten. Dat viel even tegen ieder half uur dacht ik o nu licht die in het zwembad, o ik moet omkleden, ik heb pauze, heb ik dit wel vermeld tijdens de overdracht en noem maar op. Ik leek wel gehersenspoeld.
Gelukkig hield dit op nadat alle dagen van de werkweek waren geweest.

Namijn verjaardag en sinterklaas zit ik meer te wachten tot de kleine meid zich gaat melden. Daardoor gaat de tijd ook niet heel veel sneller.

Komende weken nog maar afleiding gaan zoeken. Zelf heb ik in mijn hoofd zitten dat ze met kerst komt als ik er over na denk. Maar blijf de hoop houden dat ze eerder komt.

Frank hoopt dat ze net voor kerst komt zodat hij de rest van het jaar niet meer hoeft te werken.
We zullen zien wie er gelijk gaat hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *